tag:blogger.com,1999:blog-13989552169454256642011-07-07T17:18:34.749-07:00ေနမင္းနီhttp://www.blogger.com/profile/15375920897554313983noreply@blogger.comBlogger31100tag:blogger.com,1999:blog-1398955216945425664.post-41066649967072221802009-06-11T04:05:00.001-07:002009-06-11T04:05:42.206-07:00Type your summary here<br /><span id="fullpost"><br />Type rest of the post here<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1398955216945425664-4106664996707222180?l=study-desk.blogspot.com' alt='' /></div>ေနမင္းနီhttp://www.blogger.com/profile/15375920897554313983noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1398955216945425664.post-47539144892619044102009-04-09T23:12:00.000-07:002009-04-09T23:13:06.926-07:00ဒီဘေလာ့က ခုမွစတုန္းပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1398955216945425664-4753914489261904410?l=study-desk.blogspot.com' alt='' /></div>ေနမင္းနီhttp://www.blogger.com/profile/15375920897554313983noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1398955216945425664.post-91815404260232382322009-02-26T00:38:00.001-08:002009-03-03T04:37:16.495-08:00(၁)<br /><br />‘ေရႊလီ…’တဲ့<br />ေနျခည္က အႏိႈး<br />ေဗ်ာက္အိုးသံ တဒိုင္းဒိုင္းနဲ႔<br />စိန္႔တိုင္းရဲ႕နံနက္ခင္း<br />အလင္းနဲ႔အေမွာင္<br />အေရာင္ေတြ ေရာယွက္<br />စိတ္ပ်က္စရာလား<br />စိတ္တက္စရာလား<br />အိပ္မက္ပမာအလား<br />ခပ္ဝါးဝါး မိႈင္းလ်<br />ဥကၠ႒ႀကီးေမာ္ရဲ႕ပဋိပကၡက်မ္း<br />ရယ္သြမ္းေနသေယာင္ပါပဲေလ…။<br /><br />“နီးေဟာင္…”တဲ့<br />ဖီးေျပာင္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔<br />ဂႏၶာလရာဇ္ရဲ႕ေလာင္ပန္း<br />ကြမ္းတံု ေလာင္ပန္း<br />စန္႔ဟိုင္ ေလာင္ပန္း<br />ဖူးက်င့္ ေလာင္ပန္း<br />ရွန္းကန္ ေလာင္ပန္း<br />ေက်ာက္တန္းမွာ လမ္းသလား<br />ဗမာ ကုလား တ႐ုန္း႐ုန္း<br />႐ံႈးသူ႐ံႈး ျမတ္သူျမတ္<br />ျပံဳးတဲ့သူျပံဳး ငတ္တဲ့သူငတ္<br />နယ္စပ္ကုန္သြယ္ေရးရဲ႕တံခါးေပါက္မွာ<br />တံခါးမေခါက္ဘဲ ဝင္လာၾက<br />ေက်ာက္သမားမ်ားရဲ႕စုစည္းရာ<br />ဒါ… ေရႊလီ… ေရႊလီ…။<br /><br />ခႏၲီး၊ ဖားကန္႔၊ တာမခန္<br />ေမာ္ဟန္၊ ေမာ္လူး၊ ပူတာအို<br />ေမွာ္အို၊ ေမွာ္ေဟာင္း၊ ေမွာ္စစ္<br />ေမွာ္သစ္တကာက ေက်ာက္<br />ေရႊလီေရာက္သလို…<br /><br />ရန္ကုန္၊ မႏၲေလး<br />ကေလး၊ မံုရြာ<br />ကသာ၊ ဗန္းေမာ္<br />အင္းေတာ္၊ ေကာလင္း<br />မိုးညႇင္း၊ မိုးေကာင္း<br />မိုးမိတ္၊ မိုးကုတ္<br />ပခုကၠဴ၊ ေရႊဘို<br />အူတာအို၊ ျမစ္ႀကီးနား<br />အထက္သား၊ ေအာက္သား<br />ျပည္နယ္သား<br />ေဒသအမ်ားအျပားက လူေတြ<br />ေရႊလီေျမ ေရာက္လာၾက<br />ဘဝေတြက အဖံုဖံု…<br /><br />ကုန္သည္ ပြဲစား<br />ေက်ာက္သမား၊ ကားသမား<br />မူးယစ္ေဆးဝါး<br />႐ိုက္စား ႏိႈက္စား<br />ခါးနဲ႔ ျပည့္တန္ဆာ<br />ဖါေခါင္း၊ ငတို<br />ဒလွ်ိဳ ဒလံ<br />အမွန္အကန္ေရာ<br />အၾကံအဖန္ေရာ<br />ဘဝအေမာေပါင္းစံု<br />နိဗၺာန္ဘံု၊ ငရဲခန္း<br />ဇာတ္လမ္းမ်ားစြာတို႔ရဲ႕ေရႊလီေျမ…။<br /><br />ေရႊလီမွာ ညား<br />ေရႊလီ လင္မယား…တဲ့<br />အငွါးမဟုတ္<br />တရားမ႐ႈတ္<br />အတူလုပ္ အတူေဖြ<br />အတူေန အတူလည္<br />မူဆယ္ေရာက္ရင္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္<br />ဘယ္လိုမွ မပတ္သက္ေၾကး<br />အေပးအယူ ရဲရဲ<br />လစ္ဗင္းတူဂဲသားထက္ အဆင့္ျမင့္<br />ေခါင္း၀င့္မပ်က္ စံုတြဲေတြ<br />ဘာဥပေဒ ဥပဒက္<br />စာရြက္စာတမ္းမွလည္း မလိုဘူး…။<br /><br />ေနၫိုလို႔ မိုးခ်ဳပ္ရင္<br />ေညာင္ၫိုပင္အုပ္အုပ္ အဝိုင္းေဘးမွာ<br />ဗ်ိဳင္းေငးၿပီး ငါးရွာသလို<br />ဝမ္းစာကို ရမၼက္နဲ႔လွယ္ဖို႔<br />ေၾကကြဲဖြယ္ ျမင္ကြင္း<br />လိင္နဲ႔ရင္းၿပီး လိင္ဝန္ေဆာင္<br />သားေကာင္က မုဆိုး<br />မုဆိုးလည္း သားေကာင္<br />အသားအေရာင္အမ်ိဳးမ်ိဳး ႐ုပ္ပံုေတြ<br />လႈပ္ရွားေနတာ ျမင္ႏိုင္တယ္…။<br /><br />“အကိုႀကီး … ပစၥည္းေကာင္းတယ္ေလ”<br />ရီေဝတဲ့အျပံဳး<br />ေပါင္လံုးျဖဴျဖဴ ဗလာလွပ္<br />မီနီစကတ္ ခပ္တိုတို<br />႐ိႈက္ဖိုႀကီးငယ္ ေကာက္ေၾကာင္းႂကြနဲ႔<br />ခပ္ဟဟ ဖိတ္ေခၚ<br />ေပ်ာ္လိုသူေတြကို ငံ့လင့္<br />ခါေဖးတင့္၊ အႏွိပ္ခန္း<br />ကာရာအိုေကခန္းနဲ႔ ႏိုက္ကလပ္<br />တဖ်ပ္ဖ်ပ္ မီးအေရာင္<br />ေမွာင္တလွဲ႔ ဝင္းတခ်ီ<br />ရီတီတီနဲ႔ မူးႏိုင္တယ္…။<br /><br />ဘာ…<br />ဒါ… တ႐ုတ္ျပည္လား<br />အိႏၵိယကား မွားဆိုက္ေရာ့သလား<br />ကုလားမ်ားစြာေတြ႔ႏိုင္<br />ကြမ္းယာဆိုင္ ထမင္းဆိုင္<br />လၻက္ရည္ဆိုင္ကေန ေက်ာက္ဆိုင္အထိ<br />မိတဲ့ေနရာ ေျခကုတ္ျပဳ<br />ျမက္ႏုရာ ရွာၾကရင္း<br />သတင္းဆက္သြယ္ေရး မီဒီယာေခတ္မွာ<br />အသက္ေမြးမႈ မီဒီယာစနစ္ေတြလည္း သိပ္ျမန္ဆန္<br />ႏိုင္ငံဆိုတဲ့ နယ္နိမိတ္မ်ဥ္း<br />တျဖည္းျဖည္း က်ဥ္းၿပီးလာ<br />ဝါးကန္႔လန္႔ေတြ တဖ်ပ္ဖ်ပ္…။<br /><br />ေရႊလီဆိုတာ<br />တ႐ုတ္ျပည္ရဲ႕ၿမ့ိဳတၿမ့ိဳ<br />ကိုယ့္ေျမ ကိုယ့္ေရမဟုတ္<br />သူ႔အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔သူ<br />သူ႔မူနဲ႔သူ႔ဟန္<br />ႏိုင္ငံရပ္ျခားတခုေပါ့…။<br /><br />ဟိုတုန္းကေတာ့ ႏိုင္ငံျခားဆိုတာ<br />သြားရတာကိုက ဂုဏ္တဂုဏ္<br />ေရာက္ဖူး႐ံုနဲ႔ ဘာျပန္ ညာျပန္<br />ဟိတ္ဟန္လုပ္စရာ<br />လကၡဏာဆရာနဲ႔ ေတြ႔ရင္ေတာင္<br />“ဆရာရယ္ … ေဖာရိန္းလိုင္းေလးမ်ား<br /> မပါဘူးလား…”<br />ႏိုင္ငံျခား ေရာက္မေရာက္<br />သေဘၤာသားေလးေလာက္မွ ျဖစ္ရျဖစ္ရ<br />ခုက်ေတာ့လည္း<br />တဖြဲဖြဲဝင္လာၾက<br />သူေတာင္းစားကေတာင္ ႏိုင္ငံျခားေရာက္<br />ေခြးလည္းေရာက္၊ လိပ္လည္းေရာက္<br />ျပည့္တန္ဆာလည္း ေရာက္တယ္ေလ…။<br /><br />“ဟင္… နင္ မျပန္ေသးဘူးလား<br /> ေရာက္ေနတာ ၾကာၿပီလား…”<br />“ၾကာေတာ့ ၾကာၿပီေလ<br /> အေျခအေနေလးေတြ အသာေခ်ာင္း<br /> တကြက္ေကာင္းေလး ေစာင့္ေနတာ…”တဲ့<br />ဟိုတယ္ေကာင္းေကာင္းမွာ ေသခ်ာတည္း<br />ငါးသံုးလံုး ခဲထားတဲ့ မိန္းမ<br />ဖြဖြေလး ျပံဳးေနတယ္…။<br /><br />ဟိုတုန္းကေတာ့ ႏိုင္ငံေရးသမား<br />အေတြးအေခၚ ျခစားၿပီးတဲ့ေနာက္<br />ေဖာက္ျပန္သြားလိုက္တာ<br />မေကာင္းတာ အကုန္လုပ္<br />မဟုတ္တာ အကုန္ေဆာ္<br />ပုပ္အဲ့ နံေစာ္ေနသူေတြလည္း ေတြ႔ႏိုင္တယ္…။<br /><br />တ႐ုတ္စကား မတတ္တတတ္နဲ႔<br />တတ္သေယာင္ ဟန္ေဆာင္<br />“ေဟာင္… ေဟာင္… ေဟာင္”နဲ႔<br />လူပါ ေဟာင္ေစာ္နံ<br />ေအာ့ေၾကာလန္စရာ ပြဲစား<br />ဝဲစားေတြလည္း သိပ္စံုတယ္…။<br /><br />ပြဲၫြန္႔မက်န္ အိမ္မျပန္…တဲ့<br />ၾကံဖန္ၿပီး ေစ်းေတြေခါင္း<br />လူပါ ေခါင္းတဲ့ ပြဲစား<br />ဟဲန္းခ်ိန္းႀကီး တကားကားနဲ႔<br />‘က်ံဳးတဲ့’ေသာက္<br />မ်က္စိေနာက္စရာေတြလည္း ေတြ႔ရမယ္…။<br /><br />ေက်ာက္ပြဲစား၊ သစ္ပြဲစား<br />ငါးပြဲစား၊ ကားပြဲစား<br />ဂဏန္းပြဲစား၊ လိပ္ပြဲစား<br />ေခြးပြဲစား၊ လူပြဲစား<br />တခါမွ မၾကားဖူးတဲ့ ပြဲစား<br />ေရႊလီမွာ ၾကားရမယ္…<br />ဝယ္သူနဲ႔ ေရာင္းသူၾကား<br />ပြဲစားရဲ႕အခန္း<br />အံ့မခန္း ထက္ျမတ္<br />ကုန္သည္ထက္ အျမတ္က်န္<br />ဟိတ္ဟန္ေကာင္းသူေတြ ရွိသလို<br />ေနၫိုလို႔ တမိုးခ်ဳပ္<br />ထီးစုတ္လို႔ ဖိနပ္သာပါး<br />တပြဲမွ မစားရတဲ့ ပြဲစား<br />တနပ္ထဲစားၿပီး ေရသာေသာက္<br />ဗိုက္ေျခာက္ေနသူေတြလည္း ေတြ႔ႏိုင္တယ္…။<br /><br />အရင္ကေတာ့ ေက်ာက္ကုန္သည္<br />ေနာက္ေတာ့ ေခြးကုန္သည္<br />ခုေတာ့ ‘…’ကုန္သည္<br />ဝယ္လိုသမွ် အကုန္ပို႔<br />အိတ္စပို႔ေရာ အင္ပို႔ပါ<br />ျမတ္မယ့္ဥစၥာ အကုန္လုပ္<br />တ႐ုတ္ေငြေစ်း ဘယ္ေလာက္လဲ<br />ဗမာေငြေစ်း ဘယ္ေလာက္လဲ<br />ေငြလဲတန္းမွာ လမ္းသလား<br />အိတ္ႀကီးတကားကားနဲ႔ ေတြ႔ႏိုင္တယ္…။<br /><br />ကုတ္အကႌ်ႀကီး တဖားဖား<br />နက္ကတိုင္ႀကီး တလႊားလႊားနဲ႔<br />ဥေရာပတိုက္သားဝတ္စံု ေသခ်ာဝတ္<br />ေဘာင္းဘီမခၽြတ္ေတာ့တဲ့ ကိုငႂကြား<br />ပုဆိုးဝတ္ရင္ ကိုယ္ေတာင္ ယားသတဲ့<br />ဗမာျပည္သားစစ္စစ္ကေန ဘဝေျပာင္း<br />ဖြတ္ကျဖစ္တဲ့ မိေခ်ာင္းေတြ<br />ေရႊလီေရမွာ ေပ်ာ္ေနၾက<br />ျမစ္မ ပင္လယ္ စိတ္ညစ္ဖြယ္…။<br /><br />“အား ယားယား…”တဲ့<br />ကုလားပါးစပ္က တ႐ုတ္စကားထြက္<br />ဝက္သားမုန္းသူနဲ႔<br />ဝက္သားႀကိဳက္သူေတြ<br />ေရႊလီေျမမွာ အတူဆံု<br />ၾကံဳသလို ဆက္ဆံရင္း<br />ထမင္းလုတ္ႀကီးႀကီး စားရေရး<br />ဘာသာေရးကို ခဏထား<br />လူမ်ိဳးေရးေတြ ခဏထား<br />ဝက္အူေခ်ာင္း လွန္းထားတဲ့အနီးမွာ ၇၈၆ ဆိုင္<br />ဝက္ေခါက္ကင္ဆိုင္နားက မဆလာနံ႔<br />စည္း႐ိုးကန္႔ၿပီး တားမရ<br />ေလာကႀကီးရဲ႕သေရာ္ခ်က္<br />ခါးသက္သက္ေလး ျပံဳးႏိုင္တယ္…။<br /><br />(၂)<br /><br />တံခါးဖြင့္လိုက္တဲ့အက်ိဳး<br />ၿမိဳးၿမိဳးမ်က္မ်က္ စားရ<br />ခဏခ်င္းနဲ႔ ႀကီးပြား<br />ခ်မ္းသားသူေတြ မ်ားလာသလို<br />တံခါးဖြင့္လိုက္မွ<br />အရင္က အခြင့္အေရးေတြ ဆံုး႐ံႈး<br />လံုးလံုးႀကီးျခားနား<br />လူတန္းစား ကြာဟခ်က္<br />ဘဝဂ္နဲ႔ အဝီစိပမာ<br />ခ်မ္းသာသူေတြ ေငးၾကည့္ရင္း<br />သက္ျပင္းေတြ တြင္တြင္ခ်<br />ေက်းလက္ကေန ၿမိဳ႕ေပၚတက္<br />နယ္စပ္ဖက္ ေရာက္လာ<br />ေရႊလီဖက္ ေရာက္လာ<br />ၾကံဳရာကို အကုန္လုပ္<br />ဇာတ္႐ႈတ္ေတြလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး<br />တိုးတက္မႈနဲ႔ဆုတ္ယုတ္မႈ<br />ႏွစ္ခုစလံုးရဲ႕ဟန္ခ်က္<br />ျပက္ျပက္ထင္ထင္ ျမင္ရမယ္…။<br /><br />အလုပ္ေပးမယ့္သူ<br />အလုပ္ေခၚမယ့္သူ<br />ဟိုလူလာ ေခၚႏိုးႏိုး<br />ဒီလူလာ ေခၚႏိုးႏိုးနဲ႔<br />အားကိုးတႀကီး ေမွ်ာ္လင့္ရင္း<br />ဘဝတူအခ်င္းခ်င္း စုၿပီးထု္ိင္<br />ငိုင္တဲ့သူေရာ မိႈင္တဲ့သူပါ<br />ေက်းလက္က လာၾက<br />လယ္ယာလုပ္ငန္း ပါးတဲ့အခ်ိန္<br />အပိုခ်ိန္လုပ္ငန္း<br />က်ဘန္းအလုပ္နဲ႔ ေငြစုေရး<br />ေစ်းကြက္စီးပြားေရးဆိုတဲ့ ေခတ္ႀကီးထဲမွာ<br />သနားစရာ မ်က္ႏွာထားနဲ႔<br />႐ိုးသားတဲ့ တ႐ုတ္မေလးေတြ<br />ႀကိဳးစားခ်င္တဲ့ တ႐ုတ္လူငယ္ေလးေတြ<br />ေရႊလီရဲ႕လမ္းေဘး<br />ကားဂိတ္ႀကီးရဲ႕မနီးမေဝးမွာ<br />စိတ္မေကာင္းစရာလည္း ေတြ႔ႏိုင္တယ္…။<br /><br />မိုးဦးက် မိႈေတြေပါက္သလို<br />ေဆာက္လိုက္ၾကတဲ့ တိုက္သစ္ေတြ<br />မေရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ေဟာတလံုး ေဟာတလံုး<br />မဆံုးႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ေပၚေပါက္<br />ဘယ္ေဖာက္သည္ ဘယ္လိုေမွ်ာ္<br />ဘယ္အေပၚ ဘယ္လိုတြက္<br />ဘယ္ေစ်းကြက္ ဘယ္လိုၾကံ<br />တဖက္ႏိုင္ငံကေတာ့ ဗမာျပည္<br />ေရႊလီတဖက္ကမ္းဟာ မူဆယ္ေလ…။<br /><br />ၾကယ္ေဂါင္ကေန ၾကည့္လိုက္ရင္<br />လွမ္းျမင္ေနရတဲ့ မူဆယ္ဟာ<br />လြမ္းေမာဖြယ္ ႏြမ္းလ်<br />မထႏိုင္ေသးတဲ့ ကေလးငယ္လို<br />ေတာင္အိုၾကားမွာ အိပ္ေနဆဲ<br />‘၂၁ ရာစု’ထဲမွာျဖင့္ ႏိုးတန္ေကာင္း<br />ဘာမွမေျပာင္းလဲေသးတဲ့ ရွမ္းအိမ္ေတြ<br />ေၾကကြဲစရာ ဝပ္လွ်ိဳး<br />မိုးထိုးေနတဲ့ ေရႊလီတိုက္ေတြေအာက္<br />ေပ်ာက္သြားေတာ့မတတ္<br />နယ္စပ္ရဲ႕တဖက္တခ်က္<br />ေက်ာက္တိုင္ႀကီးရဲ႕တဖက္တခ်က္<br />နယ္စပ္ေျမခ်င္း ဆက္ေနပါလ်က္ ျမင္ကြင္းခ်င္းျခား<br />ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ တူႏိုင္လိမ့္<br />တသိမ့္သိမ့္ ရင္ခုန္သံ<br />စည္းခ်က္ျမန္စြာ ေမးေနတယ္…။<br /><br />မူဆယ္၊ ဆယ္လန္႔၊ နမ့္ခမ္း<br />ရွမ္းရြာေလးေတြကေန<br />ေရႊလီအထိ စက္ဘီးနင္း<br />မီးေသြးျခင္းႀကီးေတြနဲ႔ ရွမ္းမေတြ<br />ထင္းေတြကို ေက်ာမွာပိုး<br />ပလိုင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ကခ်င္မေတြ<br />တခါတေလ<br />ေခါင္းေပါင္းႀကီးေတြ တလူလူနဲ႔<br />ဘာလူမ်ိဳးရယ္ မကြဲျပား<br />ရွမ္းျပည္ဖက္က တိုင္းရင္းသား<br />ယူနန္ျပည္က တိုင္းရင္းသား<br />စားစရာေလးမ်ား လာေရာင္းသူ<br />ေဆးျမစ္ေဆးရြက္ လာေရာင္းသူ<br />ပ်ားရည္ အရက္ လာေရာင္းသူ<br />လက္မူ လက္ထည္ လာေရာင္းသူ<br />လူမ်ိဳးလည္းစံု အေသြးစံုတယ္<br />ေရာင္စံုအရပ္ ေရႊလီေျမ…။<br /><br />‘ေရႊလီေရ ေနာက္က်ိက်ိ<br /> ေသာက္မိက မျပန္ႏိုင္…’တဲ့<br />ဘာလို႔ မျပန္ႏိုင္သလဲ<br />အလုပ္အကိုင္ေတြ အေျခက်<br />ေနရထိုင္ရ အဆင္ေျပ<br />လိုေလေသးမရွိ စီးပြားတက္<br />တရက္ထက္ တရက္ ႀကီးပြားျမန္<br />သိပ္ၿပီးဟန္လြန္းလို႔ပဲ မျပန္ႏိုင္သလား<br />ဘိုင္င်ၿပီး စီးပြားပ်က္<br />အရွက္ရစရာ တပံုတပင္နဲ႔<br />မယံုခ်င္စရာ ဘဝ႐ံႈး<br />လူလံုးေတာင္ ေကာင္းမက်န္<br />ဘာမွ မဟန္ေတာ့လို႔ပဲ မျပန္ႏိုင္သလား<br />မျပန္ႏိုင္သူေတြေတာ့ အလြန္မ်ား<br />တေန႔တျခား အလြန္စည္<br />ေရႊလီရဲ႕မနက္ျဖန္ဟာ<br />ဗမာႏိုင္ငံနဲ႔လည္း ဆက္စပ္ေနပါတယ္…။<br /><br />ေရႊလီဆိုတာ<br />ဟိုး… အရင့္အရင္အခါက<br />ဘာမွမဟုတ္တဲ့ ေတာ္ၿမိဳ႕ေလး<br />လယ္ယာေလး မျဖစ္စေလာက္နဲ႔<br />မြဲေျခာက္ေျခာက္ဘဝကေန<br />ဒီေရပမာ တဟုန္တိုးတက္<br />ဗမာျပည္ဘက္ဆီ လမ္းေၾကာင္းဖြင့္<br />အဆင့္ဆင့္ အသင့္ျပင္<br />ကုန္ေခ်ာတင္ရာ တံခါးေပါက္<br />ကုန္ၾကမ္းေရာက္ရာ မုခ္ဦးဝ<br />အခုက် ေရႊလီဆိုတာ<br />ဧရာမ ၿမိဳ႕ႀကီးတၿမိဳ႕<br />စာရင္းတို႔ထားၿပီး အထူးဇံုရဲ႕<br />ကုန္သြယ္ေရး အခ်က္အခ်ာ<br />တ႐ုတ္-ဗမာ နယ္စပ္အတြက္<br />ဆျခအသြက္ဆံုး ဆင္ႀကီးတေကာင္<br />အစြယ္တေထာင္ေထာင္နဲ႔ျဖစ္လာတယ္…။<br /><br />ဝင္လာေနတဲ့ ကားႀကီးေတြေပၚမွာ<br />ဗမာျပည္ရဲ႕ကၽြန္းသစ္<br />သစ္႐ိုင္း၊ သစ္ယဥ္၊ သစ္မာ<br />ပ်ဥ္းကတိုး၊ အင္ၾကင္း၊ ပိေတာက္<br />ေက်ာက္စိမ္း၊ ပတၱျမား၊ နီလာ<br />စားစရာ ေရထြက္၊ ေျမထြက္၊ ျခံထြက္မက်န္<br />ေကာက္ပဲသီးႏွံကေန ဆံပင္အထိ<br />ငါးပိ၊ ငါးေျခာက္၊ ပုဇြန္ေျခာက္ကေန<br />ဖန္းခါးသီးေျခာက္၊ ဆီးသီးေျခာက္အထိ<br />ကုန္ေျခာက္ ကုန္စိမ္း<br />အကုန္သိမ္းဝယ္တယ္<br />သယ္ၾက ခ်ၾက တင္ပို႔ၾကနဲ႔<br />ေရႊလီကေန အတြင္းပိုင္း<br />မဟာတံတိုင္းေတာင္ ေက်ာ္သြားမယ္…။<br /><br />ထြက္သြားတဲ့ ကားႀကီးေတြေပၚမွာ<br />ဘီယာနဲ႔အရက္<br />စီးကရက္နဲ႔ေဆးဝါး<br />ေႂကြပန္းကန္ျပား၊ ေႂကြပန္းကန္<br />ပန္ကာ၊ ဓါတ္ဗူး၊ ဓါတ္ခဲ<br />အဖိုးနည္း အထည္လိပ္<br />အိပ္ယာခင္းနဲ႔ ေပါင္းအိုး<br />မီးႀကိဳး၊ မီးေခ်ာင္း၊ မီးသီး<br />စက္ဘီးနဲ႔ ပလက္စတစ္<br />လွ်ပ္စစ္ပစၥည္း၊ ဘိလပ္ေျမ<br />ေရႊလီကေန စီးဆင္းသြား<br />ဗမာျပည္တလႊား နယ္စံုေရာက္<br />ေက်းလက္ေရာက္ေအာင္ ပို႔လိမ့္မယ္…။<br /><br />ေရႊလီဆိုတာ<br />တ႐ုတ္ဘာသာနဲ႔က် ‘ေရြ႕လိ’<br />ေရြ႕ဆိုတာက ကံေကာင္းျခင္း<br />လိဆိုတာက လွပျခင္း<br />ကံေကာင္းၿပီး လွပ<br />အဓိပၸါယ္ရသနဲ႔ ေရႊလီမွာ<br />ေငြစည္ကာ ကံလည္းေကာင္း<br />ဘဝအေၾကာင္း လွပသူေတြရွိသလို<br />ေနၫိုလို႔ ဆည္းဆာ႐ုတ္<br />ဒီလိုနဲ႔ တမိုးခ်ဳပ္ေတာ့မယ္<br />လုပ္သမွ် အကုန္႐ံႈး<br />ဘဝပါ လံုးပါးပါး<br />အမွားေပါင္းစံု လံုးခ်ာ႐ိုက္<br />ေခါင္းစိုက္သြားသူေတြလည္း ေတြ႔ရမယ္…။<br /><br />ေရႊလီဆိုတာ<br />စီးပြားရွာလို႔ လြယ္သလို<br />ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာ ခပ္မြဲမြဲ<br />ကိုယ္ခံအား နည္းခဲ့ရင္<br />မထင္မွတ္ႏိုင္ေအာင္ လူျဖစ္႐ံႈး<br />ပ်က္သုဥ္းစရာ ဗလပြနဲ႔<br />ဖ်က္ဆီးမယ့္အရာေတြကလည္း အမ်ားသား<br />ဖိုးသမားျဖစ္ဖို႔ အလြန္လြယ္<br />ဘိန္းစားျဖစ္ဖို႔ အလြန္လြယ္<br />အရက္သမားျဖစ္ဖို႔ အလြန္လြယ္<br />ဒုစ႐ိုက္သမားျဖစ္ဖို႔ အလြန္လြယ္<br />AIDS သယ္ပို႔ယာဥ္ေတြကလည္း ေပါလြန္းလွ<br />နယ္စပ္ဘဝမို႔ လိုင္းေပါင္းစံု<br />တုန္လႈပ္စရာေတြလည္း ျမင္ရမယ္…။<br /><br />ေတာ္တီ…ေတာ္တီ…နဲ႔<br />မီးနီ မီးဝါ တဖ်ပ္ဖ်ပ္<br />ဥၾသသံရွည္ တရစပ္နဲ႔<br />အသတ္ခံရမယ့္ ေသဒဏ္သမားကို<br />ကားနဲ႔ပါတ္ၿပီး ၿမိဳ့ကိုျပ<br />ၾကည့္ၾက…ၾကည့္ၾက<br />မၾကာခဏ ေသဒဏ္ေပး<br />ဖိုးႏွိမ္နင္းေရးေတြ ဒီေလာက္လုပ္<br />ဒုစ႐ိုက္အ႐ႈတ္ေတြကို ဒီေလာက္ခြင္း<br />ရွင္းလင္းပစ္ေနတဲ့ၾကားက<br />တားမရေအာင္ ဖိုးက ထြက္<br />ေရႊႀတိဂံနဲ႔ ဆက္ေနတဲ့ ဒီေနရာ<br />တ႐ုတ္-ဗမာနယ္စပ္ရဲ႕အဓိကၿမိဳ့<br />ေရႊလီၿမိဳ့ဟာ နာမည္ေက်ာ္…။<br /><br />ေရႊလီမွာ<br />ေရႊလည္တြဲၿပီး<br />ေပ်ာ္ပြဲဝင္ႏိုင္တဲ့သူေတြ ရွိသလို<br />ေရႊလီမွာ ေႂကြၿပီအသဲနဲ႔<br />ငိုပြဲဆင္ရသူေတြလည္း ရွိပါတယ္…။<br /><br />ေရႊလီဆိုတာ<br />တ႐ုတ္-ဗမာ နယ္စပ္စခန္းအျပင္<br />တိုင္ရွမ္းတို႔ရဲ႕အထူးအုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေဒသ<br />ဂ်န္းေဖာ ကခ်င္တို႔ရဲ႕အထူးအုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေဒသ<br />ဒါေၾကာင့္ ၾကည့္လိုက္စမ္း…<br />ရွမ္းတို႔ရဲ႕သေကၤတ<br />လွပတဲ့ ဥေဒါင္းနဲ႔<br />ကခ်င္အေပါင္းရဲ႕မေနာတိုင္<br />ခိုင္ခိုင္မာမာ စိုက္ထူထား<br />ရည္ၫႊန္းထားတာ ေတြ႔ႏိုင္တယ္…။<br /><br />ေရႊလီမွာ<br />ရွမ္းဗမာတို႔ရဲ႕သၾကၤန္ပြဲ<br />တ႐ုတ္ေတြလည္း ႏႊဲၾကသလို<br />တ႐ုတ္ေတြရဲ႕ႏွစ္သစ္ကူးပြဲ<br />ရွမ္း ကခ်င္ေတြလည္း က်င္းပ<br />႐ိုးရာသဘာဝနဲ႔ယဥ္ေက်းမႈ<br />လူ႔အဖြဲ႔အစည္းအတြင္း ကူးဆက္<br />စည္းခ်က္နဲ႔ ရွမ္းအိုးစည္<br />နရီနဲ႔ မေနာအက<br />တ႐ုတ္ဂီတနဲ႔ ဗမာသီခ်င္း<br />ေရႊလီအတြင္း ေပါင္းဆံု<br />ေရႊလီလမ္းဆံုရဲ႕႐ုပ္ပံုကား<br />ေဆးသားစုတ္ခ်က္ ထူလြန္းတယ္…။<br /><br />နမ္းခမ္းက ကခ်င္နဲ႔<br />ေရႊလီက ကခ်င္<br />မူဆယ္က ရွမ္းနဲ႔<br />ေရႊလီက ရွမ္း<br />ေစ်းတန္းထဲမွာ အတူထိုင္<br />‘ဗမာႏိုင္ငံသား’ဆိုတဲ့ မွတ္ပံုတင္ကဒ္<br />‘တ႐ုတ္ႏိုင္ငံသား’ဆိုတဲ့ မွတ္ပံုတင္ကဒ္<br />တံဆိပ္ခတ္ထားတာခ်င္း မတူေပမယ့္<br />ကဒ္ျပားေလးေတြ အိတ္ထဲထား<br />ရွမ္းစကားနဲ႔ ရွမ္းလိုေျပာ<br />ကခ်င္စကားနဲ႔ ကခ်င္လိုေျပာ<br />တေသာေသာနဲ႔ ရယ္ၾကသံ<br />ဘာသာျပန္ဖို႔ မလိုပါဘူးေလ…။<br /><br />ဗမာျပည္က သရက္နဲ႔<br />တ႐ုတ္ျပည္ထြက္ ပန္းသီး<br />ဗမာဆီးသီးနဲ႔ တ႐ုတ္သစ္ေတာ္<br />တ႐ုတ္လိေမၼာ္နဲ႔ ဗမာသံပုရာ<br />အသီးတန္းမွာ အတူဆံု<br />ကြမ္းငံုတတ္လာတဲ့ ကိုတ႐ုတ္နဲ႔<br />ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ ႀကိဳက္လာတဲ့ ကိုဗမာ<br />ထမီဝတ္လာတဲ့ တ႐ုတ္မနဲ႔<br />စကဒ္တႂကြႂကြ ဗမာမိန္းကေလး<br />ေရာေထြးလိမ္ယွက္<br />ကူးစက္စိမ့္ဝင္<br />ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုထင္သလဲ<br />ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာဟာလည္း<br />ဆြဲထားလို႔မရ<br />ကုန္သြယ္လႈဆိုတာလည္း<br />ဆြဲထားလို႔မရ<br />၂၁ ရာစုကေတာ့ လာေနၿပီ<br />ေရႊလီရဲ႕ျမင္ကြင္း<br />ခံစားၾကည့္ရင္း ရင္ခုန္တယ္…။<br /><br />(၅)<br /><br />အရည္လိုင္း၊ အသားလိုင္း<br />အထည္လိုင္း၊ ခဲလိုင္း<br />လက္ေကာက္လိုင္း၊ အပြင့္လိုင္း<br />အစိမ္းလိုင္း၊ အနီအျပာလိုင္း<br />ေက်ာက္လိုင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးအျပင္<br />အခြံျပင္ ႐ိုက္စား<br />ကပ္သား ေဖာက္ထည့္<br />အင္နဲ႔ တေရကူ<br />လည္သူ စားတမ္း<br />ေက်ာက္တန္း ေက်ာက္ေစ်း<br />ေက်ာက္ေသြး ေက်ာက္ျဖတ္<br />မျပတ္လႈပ္ရွား<br />ေက်ာက္သမားမ်ားရဲ႕ေရႊလီဟာ<br />ေက်ာက္သမားေတြနဲ႔ ေဝစည္ကာ<br />ေက်ာက္အေပၚမွာ ဗဟိုျပဳ<br />ဝန္ေဆာင္မႈ လုပ္ငန္းစံု<br />အဖံုဖံုေသာ စီးပြားေရး<br />ကုန္သြယ္ေရး ဂိတ္ဝႀကီးတခု ျဖစ္လာတယ္…။<br /><br />ေက်ာက္အေရာင္းအဝယ္ ပြင့္လန္း<br />ေရာင္းပန္း ဝယ္ပန္း လွတဲ့အခါ<br />ဟိုတည္တကာ လူေတြျပည့္<br />စားေသာက္ဆိုင္ဟူသေရြ႕စည္ကား<br />ေစ်းတန္းတလႊား အေရာင္းအဝယ္လိုက္<br />ကုန္တိုက္ေတြလည္း အေရာင္းအဝယ္တိုး<br />အစိုးရလည္း အခြန္ဝင္<br />ေပ်ာ္ရႊင္စရာေတြလည္း ဝင္ေငြေကာင္း<br />သူေတာင္းစားေတာင္ အူစိုတယ္…။<br /><br />ေက်ာက္အေရာင္းအဝယ္ေစ်းကြက္<br />ေအးစက္ေသြ႔ေျခာက္<br />ေက်ာက္ေစ်းေတြ ထိုးက်<br />မလွမပတဲ့အခါ<br />တည္းခိုခန္းေတြမွာ လူၾကဲၾကဲ<br />စားပြဲေဟာင္းေလာင္း စားေသာက္ဆုိင္<br />ေစ်းဆိုင္ေတြလည္း အေရာင္းထိုင္း<br />ေနရာတိုင္းရဲ႕အဆင္မေျပမႈ<br />တခုတခု ဂယက္႐ိုက္<br />မီးအၿမိဳက္ခံလိုက္ရတဲ့ ပန္းပင္တပင္လို<br />အိုစာသြားတဲ့ ေရႊလီကို<br />မ်က္ႏွာၫိုၫိုနဲ႔ ျမင္ရမယ္…။<br /><br />“ေဟ့… ေက်ာက္သမားေတြ<br /> မင္းတို႔ေျပာေနတာက သိနး္စကား ေသာင္းစကား<br /> မင္းတို႔စားရတဲ့ ငါ့ကြမ္းေႂကြး<br /> ျပန္လည္း ေပးၾကဦးကြာ…”တဲ့<br />ကြမ္းယာသည္ ကုလားႀကီးရဲ႕<br />႐ံႈ႕မဲ့ၿပီးေတာ့ အေႂကြးေတာင္းသံ<br />တခါတရံ ၾကားႏိုင္တယ္…။<br /><br />ေရႊလီရဲ႕နံနက္ခင္းမွာ<br />ေစ်းျခင္းႀကီးနဲ႔ လံုမပ်ိဳ<br />လံုခ်ည္တိုတိုနဲ႔ ကခ်င္မေလး<br />အသားေဖြးေဖြးနဲ႔ တ႐ုတ္မေတြၾကား<br />ဗမာ ကုလား လူမ်ိဳးစံု<br />ေရာင္းကုန္ ဝယ္ကုန္ေတြကို ဖလွယ္ၾက<br />စားၾက ေသာက္ၾက သြားလာၾက<br />ကားေတြကလည္း တဝီဝီ<br />ေထာ္လာဂ်ီေတြလည္း တဝုန္းဝုန္း<br />တ႐ုန္း႐ုန္းနဲ႔ စက္ဘီးမ်ား<br />တ႐ုတ္ဆိုကၠားႀကီးေတြလည္း ဥဒဟို<br />ပ်ားအံုႀကီးကို တုတ္နဲ႔ထိုးထားသလို<br />အလိုလုိလႈပ္ရွား<br />တဝမ္းတခါးအတြက္ ရွာသူေရာ<br />တခမ္းတနားအတြက္ လာသူေရာ<br />လူေကာင္းေရာ လူဆိုးပါ<br />ျဖဴနီၫိုဝါ ေၾကာင္ေၾကာင္က်ားနဲ႔<br />အသားအေရာင္မ်ားက စံုသလို<br />ဘာသာစကားအမ်ိဳးစံုကိုလည္း ၾကားရမယ္…။<br /><br />ေရႊလီရဲ႕ေန႔လည္ခင္းမွာ<br />ဘီယာေသာက္ႏိုင္သူက ဘီယာေသာက္<br />မာေက်ာက္ကစားသူက မာေက်ာက္ကစား<br />လ႓က္ရည္သမားက လ႓က္ရည္ဆိုင္ထိုင္<br />က်ဴတံကိုင္ၿပီး ဘိလိယက္ကစားသူက ဘိလိယက္ကစား<br />တီဗီဂိမ္း႐ံုမ်ားကလည္း ေနရာတိုင္း<br />ေလာင္းကစားဝိုင္းအျဖစ္ ဖြင့္လွစ္ထား<br />ဗမာ ကုလားေတြ ဝင္ထိုးၾက<br />ေရာင္းထားသမွ် ကုန္သူကုန္<br />မယံုႏိုင္ေအာင္ စြဲသူစြဲ<br />မြဲၾကသူေတြက တပံုတပင္<br />႐ံုရွင္ တ႐ုတ္ႀကီးကေတာ့ ခပ္ျပံဳးျပံဳး<br />ဗမာစာလံုးႀကီးႀကီးနဲ႔ ေရးဆြဲခ်ိတ္<br />“ဗမာမိတ္ေဆြမ်ားကို ႀကိဳဆိုပါတယ္”…တဲ့<br />တေနရာဝယ္… ၃၆ ေကာင္ဒိုင္<br />ဆိုင္ဆိုင္ မဆိုင္ဆိုင္ အတိတ္စိမ္းေပး<br />တ႐ုတ္လို ရွမ္းလို ေရး႐ံုမက<br />ဗမာလိုပါ ေရးထားတာက<br />“ဘာသာျခားနဲ႔ ညားမွာစိုး<br /> လာခိုးလွည့္ပါ အစ္ကိုရယ္”…တဲ့<br />အဓိပၸါယ္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ အနက္လွန္<br />နက္ဖန္ အတိတ္စိမ္းတမ်ိဳး ေတြ႔မယ္…။<br /><br />ေရႊလီၿမိဳ့ရဲ႕ညေနခင္း<br />လမ္းေလွ်ာက္ရင္း စည္းဝါး႐ိုက္<br />ပြျတိုက္ဖို႔ ခ်ိန္းသူခ်ိန္း<br />ေက်ာက္ဗန္းသိမ္းၿပီး အိမ္အျပန္<br />ဟင္းရံဟင္းရြက္ ဝယ္သူဝယ္<br />ေစ်းတန္းလွည့္လည္ ပတ္သူပတ္<br />ရပ္ထားတဲ့ ကားေတြေပၚက<br />ခရီးသည္ေခၚတဲ့ ကားသမားေတြအသံ<br />သံပုရာရည္သည္ တ႐ုတ္မေလးေတြရဲ႕<br />ေငးေငးရီရီ မ်က္လံုးနဲ႔<br />ေသာက္ပါဦးလား… ဖိတ္ေခၚေနဟန္<br />ဟင္းပန္းကန္ တပံုႀကီးနဲ႔ ထမင္းဝိုင္း<br />ခါးေလးကိုင္းၿပီး ႀကိဳေနတဲ့ ဧည့္ႀကိဳ<br />ပိုက္ဆံေတြကို ေရေနတဲ့ ေငြလဲမိန္းမ<br />ဝသူေရာ ပိန္သူေရာ<br />ေထာသူေရာ ေမာသူေရာ<br />ေသာသူေရာ ငိုင္သူပါ<br />မ်က္ႏွာေတြ အန္က်<br />ဘဝထိုထိုတို႔နဲ႔ ေရႊလီေလ…။<br /><br />သမာအာဇီဝ ထမင္းတလုတ္အတြက္<br />တ႐ုတ္တ႐ုတ္ခ်င္းသာမက<br />ဗမာက ခိုင္းခိုင္း<br />ကုလားက ခိုင္းခိုင္း<br />ခိုင္းသူက ခံုေပၚထိုင္<br />စတုိင္က်က် ေျခထိုးေပး<br />ဟန္ေရးတခြဲသားနဲ႔ ထိုင္ေနစဥ္<br />ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ေခါင္းေလးငံု႔<br />ဖံုမႈန္႔မွန္သမွ် ေသခ်ာခါ<br />ေအာက္ကထိုင္ကာ ေခၽြးတၿပိဳက္ၿပိဳက္<br />ဖိနပ္တိုက္ေပးေနတဲ့ တ႐ုတ္မေလး<br />႐ိုးသားသူေလးေတြကို ျမင္ရ<br />ေတြ႔ရတဲ့အခါ<br />ေဝဒနာတမ်ိဳး ရင္မွာထင္<br />နာက်င္ဆို႔နင့္လာမိတယ္…။<br /><br />ေရႊလီၿမိဳ့ရဲ႕ညယံခင္းမွာ<br />ပ်င္းလို႔အေဖာ္ရွာမလား<br />ခဏမယား၊ တညမယား<br />တလမယား<br />အျပမယားေတာင္ ေစ်းညႇိႏိုင္သတဲ့<br />အသားကင္ဆိုင္ေလးေတြက အလွ်ိဳလွ်ိဳ<br />ေညာင္ၫိုပင္ ေဒါင္း႐ုပ္ေရွ႕မွာ<br />မေမ့စရာ မွတ္တမ္းတင္<br />ကင္မရာ မီးေရာင္ေတြ တဖ်ပ္ဖ်ပ္<br />ပလက္ေဖာင္းကြက္လပ္တိုင္းမွာက ကာရာအိုေက<br />ခံုေလးေတြ ေရွ႕မွာခ်<br />ဘာဆိုၾကမလဲ အဆင္သင့္<br />လည္တိုင္တဝင့္ဝင့္ ေတးဆိုသူ<br />သြားရည္စာစားသူေတြကလည္း အမ်ားသား<br />ဗီဒီယိုသြားသူ၊ ႐ုပ္ရွင္သြားသူ<br />အေငြ႔တလူလူနဲ႔ ေခါက္ဆြဲဆိုင္<br />အရက္ဆိုင္ေလးေတြက မိႈလိုေပါက္<br />အပူေသာက္မလား အေအးေသာက္မလား<br />အေမွာင္ၾကားမွာ ေခါင္းခ်င္း႐ိုက္<br />(တခါတခါ) ဖိုး႐ိႈက္ေနသူေတြလည္း ေတြ႔ႏိုင္တယ္…။<br /><br />ေရႊလီေရာက္ရင္<br />ငါးေျခာက္ေတာင္ အၿမီးလႈပ္သတဲ့<br />ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့ မေျပာတတ္<br />ႏိုက္ကလပ္ထဲက သက္ၾကားအို<br />သမီးပ်ိဳအရြယ္ေလးေတြနဲ႔ တြဲက<br />ညည့္နက္မွ ျပတဲ့ ႐ုပ္ရွင္ကား<br />‘ႀကိဳ့ဘား’နဲ႔ တြဲဆက္<br />အရက္မူးသူေရာ<br />ရမၼက္မူးသူေရာ<br />တေၾကာတည္း ျမင္ႏိုင္<br />အသားကင္ဆိုင္က အေညႇာ္နံ႔<br />မိတ္ကပ္နံ႔ေတြ စြန္းေပ<br />“အစ္ကိုႀကီးေရ … ေစ်းဦးေပါက္”…တဲ့<br />ေၾကာက္ ေၾကာက္စရာပဲ<br />တည္းခိုခန္းႀကီးေတြအားလံုး<br />မီးလံုးေရာင္စံု အမ်ိဳးမ်ိဳးဆြဲ<br />ညထဲက ဖိတ္ေခၚသံ<br />သံစဥ္မ်ိဳးစံု လႊင့္ေနတယ္…။<br /><br />ဆိုကၠားကို ဂိတ္မွာရပ္<br />စာဖတ္ေနတဲ့ ဆိုကၠားသမား<br />႐ိုး႐ိုးသားသား ေစ်းေရာင္းရင္း<br />မပ်င္းမရိ အကႌ်ထိုး<br />ဇာပန္းထိုးေနတဲ့ တ႐ုတ္မ<br />ေက်ာေပၚက ကေလးငယ္ကို ပိုး<br />ထမ္းပိုး တဖက္တခ်က္က သစ္သီးေတာင္းနဲ႔<br />ေကာင္းေရာင္း ေကာင္းဝယ္ လုပ္ကိုင္<br />ေခၽြးၿဖိဳင္ၿဖိဳင္နဲ႔ ေမာရွမ္းမ<br />ဘဝအေန သန္႔စင္လြန္း<br />ခ်ီးမြမ္းစရာေတြလည္း ေတြ႔ႏိုင္တယ္…။<br /><br />ေတာင္ေျခက မေနာကြင္း<br />ႏွစ္စဥ္က်င္းပ မေနာပြဲ<br />ကခ်င္အားလံုး ႏႊဲေပ်ာ္ၾက<br />အကေပါင္းစံု ျမင္ႏိုင္သလို<br />ေဒသခံ ေမာရွမ္းတို႔ရဲ႕<br />ပန္းကပ္ပြဲနဲ႔ တာသၾကၤန္<br />႐ိုးရာဟန္ အစဥ္မျပတ္<br />ေရႊလီရပ္မွာ အတူဆံု<br />ဗမာကုန္သည္တို႔ရဲ႕ကထိန္သဘင္<br />ပေဒသာပင္ေတြနဲ႔ လာတဲ့အခါ<br />ရွမ္းရြာေလးေတြက ထမင္းေကၽြး<br />ေသြးခ်င္းေတြလို ဧည့္ဝတ္ခံ<br />အျပန္အလွန္ စိတ္ရႊင္လန္း<br />ဟန္းဆာေက်ာင္း၊ ၿမိဳ့ေဟာင္းေက်ာင္း<br />မန္တံုေက်ာင္း<br />ဗုဒၶဘာသာအေပါင္းရဲ႕ၾကည္ၫိုရာ<br />ပီတိျဖစ္စရာေတြလည္း ရွိပါတယ္…။<br /><br />ဗမာစကား မတတ္တတ္နဲ႔<br />အထပ္ထပ္ ေကာ္ဆဲ<br />နယ္စပ္႐ံုးထဲက ပုလိပ္<br />မနိပ္လွသူေတြလည္း ရွိသလို<br />လိုအပ္သမွ် ေရးျဖည့္ေပး<br />လ႓က္ရည္ဖိုး ေပးတာေတာင္ မယူ<br />ကူညီတတ္သူေတြလည္း ရွိပါတယ္…။<br /><br />“ေလာင္ျမဲင္း…ေလာင္ျမဲင္း”…နဲ႔<br />နားၾကားပ်င္းကပ္စရာ တြင္တြင္ေခၚ<br />ဗမာအေပၚ အထင္ေသး<br />မ်က္ႏွာေပးကိုက ေသာက္ျမင္ကတ္စရာ<br />ဒို႔ဖက္မွာက်<br />ေခၚလိုက္ရတဲ့ ေပါက္ေဖာ္ႀကီး<br />လက္သီးနဲ႔ စြတ္ထိုးခ်င္<br />လူျမင္ အံခ်င္စရာေတြလည္း ၾကံဳႏိုင္တယ္…။<br /><br />တ႐ုတ္ျပည္မွာ<br />ဘာမွ ေစ်းေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး<br />တ႐ုတ္နဲ႔ ပစၥည္းေကာင္း<br />ေရာင္းလို႔တန္တာမဟုတ္ဘူး<br />ကိုယ္ဦးရင္ ကိုယ္ကေဆာ္…တဲ့<br />မေတာ္တေရာ္ တရားေထာင္<br />ခပ္ေျပာင္ေျပာင္ စကားသံနဲ႔<br />ကိုယ္အက်င့္တန္တာ အသာဖံုး<br />ဟိတ္လံုးႀကီးႀကီးနဲ႔ ႐ိုက္စားေတြ<br />ေရႊလီေျမကို ေျခကုတ္ျပဳ<br />ထုသြားၾကတာလည္း ၾကားရမယ္…။<br /><br />တ႐ုတ္က ေဆာ္လိုက္ေတာ့<br />ခါးေကာ့ေအာင္ ခံရရင္း<br />ရင္းခဲ့သမွ် အကုန္ျပဳတ္<br />စာခ်ဳပ္ဆိုတာကလည္း မရွိ<br />ကတိဆိုတာကလည္း မမွန္<br />ျပန္စရာေတာင္ စရိတ္ကုန္<br />ကုန္သည္ကေန ပြဲစားျဖစ္<br />ပြဲစားကေန ကူလီျဖစ္<br />ညစ္ပတ္မႈေတြလည္း ၾကားရမယ္…။<br /><br />ေက်ာက္ကုန္သည္ရဲ႕‘အရင္း’ဆိုတာ<br />အျမတ္ပါ ပါၿပီးတဲ့<br />အျပတ္လွီး အျပတ္ခြါ<br />ပြဲစားအဘိဓမၼာေတြကလည္း ရွိသလို<br />“အကိုရယ္…တကယ္ပါ<br /> ဒီတခါ မကိုက္ဘူး<br /> မထူးေတာ့လို႔သာ ေရာင္းတာပါ…” နဲ႔<br />မူယာမာယာနဲ႔ ပြဲခေလွ်ာ့<br />ဘယ္ေတာ့မွ ျမတ္တယ္မေျပာတဲ့ ကုန္သည္<br />ၿပီးေတာ့မွ ေျမဝယ္ျပန္ၿပီၾကားရ<br />မၾကာမီ တိုက္တည္ျပန္ၿပီၾကားရ<br />ကားက ဘယ္ႏွစ္စင္း<br />ျခံဝင္းက ဘယ္ႏွစ္ခုေျမာက္<br />ေက်ာက္ေလာကရဲ႕ပံုျပင္ေတြ<br />ေဟာဒီေျမမွာ ၾကားႏုိင္တယ္…။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ေရႊလီဟာ<br />ပံုျပင္မ်ားစြာ ၾကားနာရင္း<br />ဇာတ္လမ္းမ်ားစြာ ဖြားသစ္<br />အခ်စ္နဲ႔ ေတြ႔သူေတြ႔<br />အသစ္နဲ႔ ေမြ႔သူေမြ႔<br />ဒူးေပြ႔ၿပီး ဖက္သူဖက္<br />မူးေမ့ၿပီး ပ်က္သူပ်က္<br />ယံုၾကည္ခ်က္နဲ႔ေနသူေရာ<br />မုန္ရည္ကြက္နဲ႔ ေပြသူေရာ<br />ေမာစရာေတြလည္း ရင္မ<br />ေသာစရာေတြလည္း ျမင္ရ<br />ဘဝထိုထိုတို႔ရဲ႕႐ုပ္ပံုမ်ား<br />ေကာင္းစားၿပီး တိုးတက္သူ<br />ေခါင္းပါးၿပီး က်ိဳးပ်က္သူ<br />ေလာင္းကစားၿပီး ဖိုးမက္သူ<br />ေရာင္းစားၿပီး ခ်ိဳးဖ်က္သူ<br />ႀကိဳးစားသူ ႏိုးၾကားသူ<br />ပိုးစားသူ သိုးသြားသူ<br />……..သူ<br />…….သူ<br />လူေပါင္းမ်ားစြာတို႔ကို ျမင္ေနရ<br />နံနက္ ေန႔ညေတြနဲ႔ တရား႐ႈ<br />ျဖစ္မႈပ်က္မႈအားလံုး သိေနတယ္…။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ေရႊလီဟာ<br />လာသမွ်ကို လက္သင့္ခံ<br />ဟန္သူေရာ မဟန္သူေရာ<br />တန္သူေရာ မတန္သူေရာ<br />ေထာသူေရာ ေမာသူေရာ<br />ေၾကာသူေရာ ေသာသူေရာ<br />ေျပာခ်င္သလို ေျပာၾကပါေစ<br />သူ႔သဘာဝနဲ႔သူ ႀကီးျပင္း<br />ရာစုသစ္အတြင္းဆီ ေရွ႕႐ႈ<br />လူ႔သက္တမ္းတခုဆိုတာ…<br />လူ႔ဘဝရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈတခုဆိုတာ<br />ဘာမွၾကာလိုက္တာမဟုတ္ဘူး<br />ဒါေပမယ့္ ‘ေရႊလီ’ဆိုတဲ့<br />ၿမိဳ့တခုရဲ႕နာမည္ဟာ<br />ေနရာတခုရဲ႕သက္တမ္းဟာ<br />(ေတာ္လ္စတိြဳင္း ေျပာသလိုပါပဲ…)<br />ကာလမ်ားစြာ ရွင္သန္ရင္း<br />စီးဆင္းေရြ႕လ်ားေနမွာ ေသခ်ာတယ္…။<br /><br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေရႊလီဟာ<br />လာသမွ်ကို လက္သင့္ခံ<br />ျပန္ခ်င္သူေတြကိုလည္း မတား<br />တရားရထားၿပီး သူေတာ္စင္လို<br />ရင္ခြင္ကို က်ယ္က်ယ္ဖြင့္<br />သင့္တင့္ေအာင္ ႏွလံုးသြင္း<br />အတက္အဆင္းမ်ားတဲ့ ခရီးၾကမ္းမွာ<br />ဝရမ္းေျပး ကဗ်ာဆရာကို<br />ႀကိဳဆိုကာ ေနခြင့္ေပး<br />ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ေပြ႔ဖက္<br />ကဗ်ာဆရာအတြက္ေတာ့ ေက်းဇူးရွင္<br />ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေရႊလီေရ…<br />ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေရႊလီေရ…။ ။<br /><br />၊ဝင္းတင့္ထြန္း၊<br /><br />-စကားလံုး ရွင္းလင္းခ်က္-<br /><br />နီးေဟာင္ = ‘မဂၤလာပါ’ တ႐ုတ္စကား ႏႈတ္ခြန္းဆက္<br />စန္႔ဟိုင္ = ရွန္ဟိုင္ တ႐ုတ္စကား<br />ေလာင္ပန္း = သူေဌး (ဗမာစကားနဲ႔ ‘ေလာပန္း’ဟု ေျပာေနၾက)<br />ခါေဖးတင့္ = ေကာ္ဖီဆိုင္<br />ႀကိဳ့ဘား = အရက္ဆိုင္<br />ေလာင္ျမဲင္း = ဗမာ (ယဥ္ေက်းမႈေရခ်ိန္နိမ့္ေသာသူမ်ားက ဗမာလူမ်ိဳးကိုေခၚေသာစကား)<br />ေဟာင္ = ဟုတ္ကဲ့၊ အင္း၊ ေကာင္းတယ္<br />က်ံဳးတဲ့ = တ႐ုတ္ျပည္ရဲ႕နာမည္ႀကီး ဘီယာတမ်ိဳး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1398955216945425664-9181540426023238232?l=study-desk.blogspot.com' alt='' /></div>ေနမင္းနီhttp://www.blogger.com/profile/15375920897554313983noreply@blogger.com0